De tuinstad is oorspronkelijk een, in 1898, door Ebenezer
Howard ontwikkeld revolutionair model voor stedelijke ontwikkeling. Hiermee
wilde hij de arbeidersbevolking bevrijden uit de toenmalige misère van de
industriële metropool. Het model behelsde de oprichting van een reeks
zelfvoorzienende en autonome steden, met elk maximaal 32.000 inwoners, midden
op het platteland. Het tuinstadmodel was een complete samenleving op lokaal
schaalniveau, die een intensieve participatie van de bevolking in het bestuur en
in het culturele leven moest gaan kennen, belichaamd in een besloten, intieme
en geborgen vormgeving.
In de praktijk werden slechts enkele tuinsteden volgens het
concept van Howard gerealiseerd; des te meer vond het model in de jaren
1900-1925 echter toepassing als tuindorp of tuinwijk aan de rand van de
bestaande stad, dus niet als zelfvoorzienende nederzetting midden op het
platteland.
Het Utrechtse Tuindorp is een variant op het tuinstadmodel maar dan bescheidener uitgevoerd als onderdeel van een grote stad in plaats van een opzichzelfstaande nieuwe gemeenschap. Wat wel met dit model overeen komt is dat er vooral lage eengezinswoningen met voor- en achtertuin te vinden zijn en dit bijdraagt aan een burgerlijk karakter.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten